ΜΑΡΙΝΑ ΧΡΥΣΟΒΕΛΩΝΗ : "ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ"

Κύριε Πρόεδρε. Εκλεκτοί προσκεκλημένοι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Φίλες και φίλοι σύνεδροι. Πατριώτισσες και πατριώτες. 

Σήμερα, εδώ από το ιδρυτικό μας συνέδριο, εμείς οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ απευθυνόμαστε σ’ολόκληρη την Ελλάδα. Απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες. Χωρίς παλαιοκομματικά στεγανά. Χωρίς ταξικούς διαχωρισμούς. Αφήνοντας πίσω το χθες που οδήγησε την Πατρίδα μας στο σημερινό αδιέξοδο.

Στεκόμαστε όλοι μαζί εδώ, δίπλα στον Πρόεδρο Πάνο Καμμένο, για να υπερασπιστούμε το κοινό μας όραμα. Για μια Πατρίδα ελεύθερη από Μνημόνια, για μια Ελλάδα ανεξάρτητη και υπερήφανη. Για να μπει άμεσα τέλος στην ξενοκίνητη Τρόικα που καταστρέφει τη χώρα.

Μιλάμε δημόσια και ξεκάθαρα, παρουσιάζοντας το ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Την Εθνική μας Πρόταση, ένα σχέδιο ελπίδας για την ανασυγκρότηση της Πατρίδας.

Συζητάμε ανοιχτά για την δημοκρατική λειτουργία και δομή του Κινήματος ακολουθώντας μια διαδικασία πρωτόγνωρη για τα Ελληνικά πολιτικά πράγματα. Με μια δημόσια διαβούλευση που επέτρεψε σε κάθε συμμετέχοντα να διατυπώσει προτάσεις. Με 15 προσυνέδρια που χαρακτηρίστηκαν από απόλυτη ελευθερία έκφρασης. Με το Ιδρυτικό Συνέδριο της πρωτοπόρας Νεολαίας μας που έδωσε και δίνει και σήμερα αγωνιστικό τόνο στις καταστατικές διαδικασίες του Κινήματος. Με όλους εσάς, τους Ιδρυτικούς Συνέδρους που εκπροσωπείτε κάθε γωνιά της Ελληνικής Πατρίδας.   

Φίλες και φίλοι.

Αισθάνομαι εξαιρετικά περήφανη που συμμετέχω σ’αυτή την ιστορική στιγμή. Αισθάνομαι τυχερή που βρίσκομαι μαζί σας, ανάμεσα σε τέτοιους συναγωνιστές, την ώρα μιας σκληρής μάχης. Η μάχη αυτή δεν ήταν εύκολη, όμως οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ αποδείξαμε μόλις μέσα σ’ένα χρόνο πολιτικής δράσης ότι εμείς είμαστε για τα δύσκολα. Μας πολέμησαν επικοινωνιακά και τους νικήσαμε. Μας εξαίρεσαν πολιτικά και τους ξεπεράσαμε. Μας πρόδωσαν κομματικά και τους αφήσαμε πίσω μας. Γιατί η δύναμη που κινητοποιεί τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, είναι άγνωστη στους αντιπάλους μας. Κι η δύναμη αυτή είναι το Ελληνικό Ιδεώδες. Ιδανικά, αρχές και αξίες που για το σύστημα της διαπλοκής αποτελούν άγνωστες λέξεις.

Αυτές οι ιδέες είναι που μας ένωσαν πριν από ένα χρόνο και αυτές οι ίδιες ιδέες είναι που μας έφεραν όλους μας εδώ σήμερα. Γιατί ήρθαμε ακούγοντας το ίδιο κάλεσμα. Αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε σε κάτι που μας ξεπερνά σαν άτομα. Γιατί αγωνιζόμαστε για την Ελλάδα, γιατί έτσι νιώθουμε πως εκπληρώνουμε το πατριωτικό μας καθήκον.

Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ

Μαρίνα Γεωργίου Χρυσοβελώνη

Βουλευτής Μαγνησίας

 Υπεύθυνη τομέα κοινοβουλευτικής ευθύνης Διοικητικής Μεταρρύθμισης  και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 510 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ

Μπορεί o Γερμανός υπουργός Οικονομικών να χαρακτηρίζει ως «ανεύθυνους… τους Έλληνες πολιτικούς, που ζητούν την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων και να μας συμβουλεύει ότι δεν πρέπει νσ οδηγούμεθα “σε εσφαλμένη κατεύθυνση με όχημα δήθεν νόμιμες αξιώσεις για καταβολή αποζημιώσεων από τη Γερμανία’’, ωστόσο ο λογαριασμός έχει βγει και θέλει να το παραδεχτεί ή όχι κάποια στιγμή θα πρέπει να πληρωθεί.

Και με την πολιτική που ακολουθεί ο ίδιος και η παρέα του, η οποία παράγει μόνο μένος κατά των Γερμανών ,τέτοια θέματα θα μας απασχολούν πια πολύ συχνά. Είναι ίσως το μοναδικό θετικό από την πολιτική Μέρκελ-Σόϊμπλε.

Ποιος είναι ο λογαριασμός;

Ο Άγγελος Παπαλεξόπουλος νομικός και απόστρατος ανώτατος αξιωματικός ε.α ,μιλώντας στην ημερίδα που είχε οργανώσει ΑΝΕΑΕΔ και ΣΥΣΜΕΔ είχε παρουσιάσει αναλυτικότατα τον λογαριασμό που ο Σόϊμπλε κάνει ότι δεν ξέρει.

“…Μετά την απελευθέρωση, ο μόνος αρμόδιος φορέας, η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των σχετικών λογαριασμών που τηρούσε προσδιόρισε το σύνολο των καταβολών που δόθηκαν από την Ελληνική αρχή στους κατακτητές καθ’ όλη την Κατοχή. Το ποσόν που αφορά την Γερμανία βρέθηκε να ανέρχεται σε 1τετράκις εκατ. 617 τρις 781 δις 093 εκατ. 648 χιλιάδες 819 δρχ. και για την Ιταλία 220 δις 479 εκατ. 188 χιλιάδες 480 δρχ.

Αν από αυτά αφαιρεθούν τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής που συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές στη Ρώμη το 1942, η μεν Γερμανία έλαβε επιπλέον ως προκαταβολές 1 τετρ. 530 τρις 033 δις 302 εκατ. 528 χιλ. 819 δρχ. και η Ιταλία 157 τρις 053 δις 637 χιλιάδες δρχ.

Αυτά θα έπρεπε να επιστρέψουν, σύμφωνα με την Συμφωνία της Ρώμης. Εδώ τίθεται το ζήτημα του κανόνα προσδιορισμού, διότι το ακριβές ποσό έπρεπε να εξαχθεί με το μέτρο της τιμαριθμικής δραχμής.

Η Τράπεζα της Ελλάδος αρχικά, χρησιμοποίησε τη μέθοδο της αντιστοιχίας με την τιμή της χρυσής λίρας. Έτσι, προσδιορίστηκε η Γερμανική οφειλή σε 3 εκατ. 670 χιλ. 610 χρυσές λίρες και της Ιταλίας σε 835 χιλ. 616 χρυσές λίρες.

Σε μεταγενέστερο χρόνο ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος διετύπωσε την άποψη, ότι ο υπολογισμός με χρυσές λίρες δεν είναι ορθός και θα έπρεπε να υπολογιστεί με βάση το δολάριο, έτσι με δική του εκτίμηση υπολόγισε την Γερμανική οφειλή σε 151 εκατ. δολάρια με πρόσθεση άλλων 177 εκατ. ως τόκων, δηλ. συνολικά 328 εκατ. δολάρια.

Ο υπολογισμός Αγγελόπουλου έχει δύο βασικά μειονεκτήματα:

Αγνοεί την άτοκη επιστροφή κατά την λήξη του πολέμου

Υπολογίζει επιτόκιο 4% αντί του ορθού 2,5% που είχαν τότε τα κρατικά δάνεια.

Αργότερα είδαν το φως της δημοσιότητας νέοι υπολογισμοί, μερικώς αντικρουόμενοι μεταξύ τους.

Σύμφωνα μ’ αυτές τις προσεγγίσεις, έμφαση δόθηκε σ’ ένα συνδυασμό επίσημων και πραγματικών τιμών στα τρόφιμα και τα είδη καθημερινής χρήσης, της πραγματικής τιμής της χρυσής λίρας στην αγορά, όπως και άλλων οικονομικών παραμέτρων.

Έτσι, η πραγματική αποτίμηση την ημέρα που απεχώρησαν οι Ναζί κατακτητές ανέρχεται στο ποσό των 100 δις ευρώ.

Επιπλέον, πρέπει να αναφερθεί ότι ο όρος για την άτοκη επιστροφή ξεπεράστηκε όταν η οιωνεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη.

Αυτό συνέβη με την Διάσκεψη της Ειρήνης του 1946 και από τότε τα δάνεια είναι έντοκα, έτσι ώστε από το 1946 έως σήμερα με το χαμηλό επιτόκιο των 2,5%, το ποσό τελικά φθάνει τα 510 δις 033 εκατ. 165 χιλιάδες ευρώ.

Αυτό ακριβώς το ποσό όφειλε να έχει καταβάλει η μεταπολεμική Γερμανία και αδιαφόρησε να το πράξει, υπό το πρόσχημα του διαμελισμού της σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία.

Αρκετά χρόνια μετά την Διάσκεψη της Ειρήνης του 1946 εφευρέθηκε το επιχείρημα, ότι η Γερμανία δεν μπορούσε να υπογράψει την τελική συνθήκη για όσο χρόνο ήταν διαμελισμένη. Αν η Γερμανία ήταν καλόπιστη, αν ήταν όπως θέλει να λέγεται «τυπική» και «αυστηρή» στους κανόνες, όπως δηλαδή απαιτεί εδώ και τρία χρόνια να είμαστε εμείς, στα πλαίσια των δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων και της οικονομικής εξυγίανσης που μας υποχρεώνει με βίαιο και άδικο τρόπο βιάζοντας τις ψυχές μας, αν λοιπόν η αυτοδιαφημιζόμενη σκληρή Γερμανία ήταν και σκληρή και συνεπής με τον εαυτό της, σ’ αυτό το διάστημα των 44 ετών που μεσολάβησαν μέχρι να ενοποιηθεί, θα μπορούσε να είχε καταβάλλει την οφειλή της, έστω και σταδιακά”.

 onalert.gr

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ, ΜΙΑ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δημοσκοπήσεις, μια εικαζόμενη αλήθεια ...

             Αφορμή για το άρθρο στάθηκε η ενδόμυχη απορία μου στην όλο και συχνότερη εμφάνιση πολιτικών δημοσκοπήσεων από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ, σε μία περίοδο μάλιστα όπου (κατά τη γνώμη μου) δεν υπάρχει κανένας –εμφανής τουλάχιστον- λόγος να γίνει κάτι τέτοιο, μιας και έχουν περάσει μόλις 7 μήνες από τις Εθνικές εκλογές του Ιουνίου. 

          Μη διαθέτοντας τις απαραίτητες γνώσεις για να υποστηρίξω την, ούτως ή άλλως, πάγια θέση μου ότι οι πολιτικές δημοσκοπήσεις δεν μπορεί να αποτελούν τίποτε άλλο παρά μια απλή φωτογραφία μιας δεδομένης στιγμής, προσέτρεξα στη βοήθεια του ... διαδικτύου.

            Αντί του δικού μου λόγου λοιπόν, ας δώσουμε προσοχή στα γραπτά ενός από τους πλέον προβεβλημένους επιστήμονες του χώρου, του καθηγητή Εκλογικής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ηλία Νικολακόπουλου.

             Στο γραπτό του πόνημα με τίτλο «Η ανάπτυξη των πολιτικών δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα», αναφέρει (οι έντονα τονισμένες γραμματοσειρές, αποτελούν δικές μου επισημάνσεις) :

  

      "Όπως υπογράμμιζε ο Adlophe Quetelet, ήδη από το 1825, όταν για πρώτη φορά αντιμετώπισε συστηματικά το ζήτημα της ποσοτικής προσέγγισης των κοινωνικών φαινομένων, μόνο η μέτρηση επιτρέπει «να ελέγξει κανείς σε ικανοποιητικό βαθμό τα κοινωνικά γεγονότα ώστε να αποφευχθούν οι ανώφελες επαναστάσεις».

         Η πρώτη παρεξήγηση αφορά την πιθανολογούμενη επιρροή των ψηφοφόρων, σε σχέση με την οποία επικρατεί η εντύπωση ότι το προβάδισμα κάποιου κόμματος στις δημοσκοπήσεις μπορεί να δημιουργήσει το σύνδρομο του νικητή(bandwagon effect), το οποίο με τη σειρά του είναι ικανό να παρασύρει τους ταλαντευόμενους ψηφοφόρους. Η άποψη αυτή αναπαράγει την παραδοσιακή στρατηγική που ακολουθούσαν και ακολουθούν τα κόμματα κατά την προεκλογική περίοδο, διαλαλώντας σε όλους τους τόνους την επικείμενη νίκη τους. Ενδεικτική είναι η παραστατική διατύπωση του Pierre Bourdieu «...όπως ακριβώς έκαναν οι πολέμαρχοι του Μεσαίωνα όταν οδηγούσαν τους στρατιώτες τους στη μάχη με την ιαχή ο θεός είναι μαζί μας, έτσι και τα κόμματα οδηγούν τους ψηφοφόρους τους στην κάλπη με το σύνθημα η κοινή γνώμη είναι μαζί μας».

     Η δεύτερη και σημαντικότερη παρεξήγηση αφορά στην αυξημένη προβλεπτική ικανότητα που αποδίδεται στις δημοσκοπήσεις, παραγνωρίζοντας τα σημαντικά τεχνικά και μεθοδολογικά προβλήματα, τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει κάθε πολιτική δημοσκόπηση. Τελείως ενδεικτικά πρέπει να αναφερθούν στο σημείο αυτό:

    α. Κάθε δειγματοληπτική έρευνα, ακόμη και αν έχει τηρήσει με σχολαστικότητα όλες τις μεθοδολογικές επιταγές, δεν προσφέρει ποτέ ακριβή αποτελέσματα αλλά ενδεικτικές τιμές, οι οποίες πρέπει πάντα να αξιολογούνται συνυπολογίζοντας το αντίστοιχο δειγματοληπτικό σφάλμα, το οποίο για τις τρέχουσες προεκλογικές δημοσκοπήσεις δεν είναι ποτέ μικρότερο από ±2% . Βέβαια, η διεξαγωγή πληθώρας δημοσκοπήσεων, στη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, από διαφορετικούς φορείς, στο μέτρο που οδηγεί σε συγκλίνοντα αποτελέσματα, μπορεί να συνεπάγεται εκ των πραγμάτων τη μείωση του δειγματοληπτικού σφάλματος, ποτέ όμως το μηδενισμό του.

         β. Η τήρηση των αυστηρών μεθοδολογικών επιταγών της στατιστικής θεωρίας, κυρίως όσον αφορά την επιλογή του δείγματος, συνεπάγεται ότι το σύνολο (ή η συντριπτική πλειοψηφία) των ατόμων που επιλέγονται θα δεχθούν να συμμετάσχουν στην έρευνα, γεγονός που δεν είναι δυνατό να τηρηθεί από καμία πολιτική δημοσκόπηση. Είναι όμως γνωστό και εμπειρικά τεκμηριωμένο ότι οι πολίτες που αρνούνται να απαντήσουν σε πολιτικές δημοσκοπήσεις ενδέχεται να διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνους που απαντούν, φαινόμενο στο οποίο έχει αποδοθεί ο χαρακτηρισμός «σπειροειδής της σιωπής». Έτσι, όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές έρευνες είναι υποχρεωμένες να καταφύγουν, από κάποιο στάδιο και μετά, σε εμπειρικούς κανόνες δειγματοληψίας και να επινοήσουναντίστοιχους εμπειρικούς κανόνες για να αντιμετωπίσουν τις συνακόλουθες στρεβλώσεις.

          γ. Ο συχνότερα εφαρμοζόμενος εμπειρικός κανόνας είναι η στάθμιση των αποτελεσμάτων με βάση τη δύναμη των κομμάτων στις προηγούμενεςβουλευτικές εκλογές, τεχνική που βασίζεται όμως σε δύο επισφαλείς υποθέσεις: πρώτον ότι οι ψηφοφόροι θυμούνται και αναπαράγουν την προηγούμενη ψήφο τους και δεύτερον ότι οι ψηφοφόροι αυτοί, των οποίων η δέσμευση πολλαπλασιάζεται τεχνητά, αντιπροσωπεύουν επαρκώς την πολιτική παράταξη στην οποία ανήκουν. Και οι δύο όμως αυτές υποθέσεις έχει αποδειχθεί ότι μόνο εν μέρει ισχύουν στην πράξη και μόνο σε πολιτικό περιβάλλον όπου η έννοια της κομματικής ταύτισης καλύπτει σημαντικά τμήματα του πληθυσμού. Αντίθετα, σε περιόδους μειωμένης κομματικής ταύτισης και αποστασιοποίησης των πολιτών από την πολιτική, η ακριβής αναπαραγωγή της προηγούμενης ψήφου καθίσταται εξαιρετικά αμφιλεγόμενη και η επιλεκτική πολιτική μνήμη αποτελεί συχνά τον κανόνα

         δ. Οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις που αναφέρονται στη πρόθεση ψήφου, από την ίδια τους τη φύση, δεν αφορούν μία πράξη αλλά μία πρόθεση και, επομένως, είναι αδύνατο να συνυπολογίσουν, τουλάχιστον με στατιστικά θεμελιωμένες μεθόδους, την ενδεχόμενη διαφοροποίηση μεταξύ προθέσεων και πράξεων, ιδιαίτερα μάλιστα σε περιόδους όπου το τμήμα των ταλαντευόμενων ψηφοφόρων συνεχώς διευρύνεται. Το γεγονός αυτό, μάλιστα, έχει οδηγήσει προσφάτως ακόμη και σε μεθοδολογική αμφισβήτηση της έννοιας «πρόθεση ψήφου». Άλλωστε  σε όλες τις προεκλογικές δημοσκοπήσεις υπάρχει πάντα ένας, μεγαλύτερων ή μικρότερων διαστάσεων, απροσδιόριστος χώρος που περιλαμβάνει εκείνους οι οποίοι στην ερώτηση ως προς την πρόθεση της ψήφου καταφεύγουν στο «δεν γνωρίζω» ή «δεν απαντώ», οι οποίοι καταχρηστικά ονομάζονται «αναποφάσιστοι» και για των οποίων τις επιλογές υπάρχει ουσιαστική άγνοια.

      Έτσι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι μια προεκλογική δημοσκόπηση μπορούσε, ως δια μαγείας, να αντιμετωπίσει και να επιλύσει όλα τα παραπάνω προβλήματα, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η ακρίβεια, την οποία οι χρήστες αλλά και το ευρύτερο κοινό αναμένουν από αυτήν, βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τις πραγματικές δυνατότητες της μεθόδου και υπερβαίνει κατά πολύ τα προβλεπόμενα από τη στατιστική θεωρία…οι τυπικοί κανόνες που έχουν εθιμικά καθιερωθεί στην Ελλάδα και που περιορίζονται στην αναφορά της ταυτότητας της έρευνας, έχουν περιορισμένη μόνο σημασία. Διασφαλίζουν απλώς ότι το ινστιτούτο που πραγματοποίησε την έρευνα δηλώνει τουλάχιστον ότι έχει ακολουθήσει και αποδέχεται κάποιους γενικά αποδεκτούς κανόνες, χωρίς πάντως να μπορεί κανείς να ελέγξει την αλήθεια των ισχυρισμών αυτών, και κυρίως χωρίς να μπορεί να ελέγξει την αξιολόγηση και στάθμιση των συγκεκριμένων ευρημάτων της έρευνας.»

Πέραν των όσων αναφέρει ο κ. Νικολακόπουλος, έχει παρατηρηθεί και το φαινόμενο των δημοσκοπήσεων οι οποίες περιλαμβάνουν ερωτήσεις που καθοδηγούν τον ερωτώμενο προς μία συγκεκριμένη απάντηση.

Γνωστότατη εταιρία, σε δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε στο «Πρώτο Θέμα» είχε την εξής ερώτηση: «Είστε υπέρ του προγράμματος ΕΕ-ΔΝΤ που αποσκοπεί στη διάσωση της χώρας ή υπέρ της απόρριψής του με κίνδυνο χρεωκοπίας;». Όπως παρατηρείτε, στο πρώτο σκέλος γίνεται λόγος για «διάσωση» και στο δεύτερο για «χρεωκοπία», κάτι που βέβαια οδηγεί αυτομάτως στην επιλογή της υποτιθέμενης σωτηρίας.  Προφανώς, λοιπόν, πρόκειται για δίλλημα που εμπεριέχει ψέμα, με σκοπό να συμπεράνει ο ερωτούμενος ότι ο λαός είναι υπέρ των μέτρων, κάτι που βέβαια δεν ισχύει. Μια χωρίς καμιά σκοπιμότητα ερώτηση θα μπορούσε να ήταν: «Είστε υπέρ του προγράμματος ΕΕ-ΔΝΤ ;»

Στην ίδια κατευθυνόμενη δημοσκόπηση διαβάζουμε άλλο ερώτημα: «Πρέπει ή όχι να περιοριστούν οι απεργίες σε λογικά επίπεδα;». Η παγίδα εδώ βρίσκεται φυσικά στη φράση «λογικά επίπεδα», που οδηγεί τον ερωτώμενο να απαντήσει θετικά ακόμα και αν είναι υπέρ των απεργιών. Έτσι, αυτό έχει ως αποτέλεσμα η δημοσκοπική εταιρεία να δίνει την πλαστή εντύπωση στον αναγνώστη ότι ο κόσμος είναι κατά της διαμαρτυρίας, με σκοπό να αποτρέψει κι εκείνον από παρόμοιες αντιδράσεις μελλοντικά.

Κι επειδή η εικόνα μπορεί να μεταφέρει καλύτερα τον γραπτό λόγο, ας πάρουμε ένα δείγμα από τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων τα οποία μπορούμε να συγκρίνουμε με την πραγματικότητα.

Αναφέρομαι φυσικά στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές.

Συνεχίζοντας το ψάξιμο στο διαδύκτιο, κέντρισε το ενδιαφέρον μου το blogalepouda.blogspot.gr και η εξαιρετική δουλειά που έχει κάνει στο άρθρο «Δημοσκοπήσεις, πόσο επιτυχημένες είναι οι προβλέψεις τους ;», το οποίο μπορείτε να δείτε ολοκληρωμένο στοlink

http://alepouda.blogspot.gr/2012/05/blog-post_28.html#

Θα πρέπει όντως να συμφωνήσω με την απορία που εκφράζει ο/η αρθρογράφος :

«Δεν μπορώ να καταλάβω πώς εταιρίες που πέτυχαν την πρόβλεψη σε ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ, Οικολόγους/Πράσινους στη μισή ποσοστιαία μονάδα, έπεσαν 4 εως 10 ολόκληρες μονάδες κάτω απο το αποτέλεσμα του Συριζα.
Οι εταιρίες αστόχησαν επίσης και στις απαισιόδοξες προβλέψεις τους για τους Ανεξάρτητους Έλληνες και βέβαια - όπως πιθανά θα θυμάστε - στα αποτελέσματα της Χρυσής Αυγής, απο μία έως πέντε ποσοστιαίες μονάδες»

Ας εξετάσουμε τις εικόνες : 

Αυτές ως ... γενική εικόνα της επιτυχίας ή όχι στην πρόβλεψη των αποτελεσμάτων.

Ας δούμε και ειδικότερα την σωστή ... στόχευση για κάθε ένα από τα κόμματα που μπήκαν τελικά στη Βουλή.

Σημειώνω και πάλι ότι, οι εικόνες προέρχονται από την εξαιρετική δουλειά του blogalepouda.blogspot.gr

εξαιρετική στόχευση και αρκετές αισιόδοξες προβλέψεις για τη Νέα Δημοκρατία !!

άλλη μία εξαιρετική στόχευση και περισσότερες αισιόδοξες προβλέψεις για το ΠΑΣΟΚ !!

επίσης εξαιρετική στόχευση και πολύ περισσότερες αισιόδοξες προβλέψεις για την ΔΗΜΑΡ !!

οι σωστή στόχευση συνεχίζεται και για το ΚΚΕ ... 

και κάπου εδώ ... αρχίζουν τα "προβλήματα". Στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε υποψία προσέγγισης της σωστής πρόβλεψης, ενώ οι απαισιόδοξες προβλέψεις ... βγαίνουν εκτός των ορίων του στόχου !!

τα "προβλήματα" σωστής στόχευσης, συνεχίζονται και για το κίνημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, με τις περισσότερες εταιρίες να έχουν ... απαισιόδοξες προβλέψεις ...

και ολοκληρώνονται με τις προβλέψεις για την Χρυσή Αυγή ...

Επισημαίνω ότι οι εικόνες του άρθρου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του blogalepouda.blogspot.gr, και μόνο κατόπιν αδείας από τον / την δημιουργό τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

Κλείνοντας το άρθρο, θα πρέπει να αναφέρω ότι σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, σε όλες τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών, το ποσοστό όσων αρνούνται να πάρουν μέρος σε αυτές, ξεπερνά το 55% - 60%, ενώ σε κάποιες από αυτές, ως δειγματοληπτικό σφάλμα αναφέρεται το ποσοστό του ... 3% (!!)

Θυμίζω απλά ότι το 3% αποτελεί το όριο με βάση το οποίο κάποιο κόμμα αντιπροσωπεύεται ή όχι στη Βουλή.

Το άρθρο αυτό, σε καμία περίπτωση δεν είχε ως σκοπό να "καταργήσει" στη συνείδηση των αναγνωστών του, ούτε τις εταιρίες δημοσκοπήσεων, ούτε τα δημοσκοπικά τους ευρήματα.

Στόχος μου ήταν να υποστηρίξω την άποψή μου, έτσι όπως αυτή εκφράστηκε στην αρχή του άρθρου, με την υπόμνηση ότι -σε κάθε περίπτωση- θα πρέπει κανείς να προσέχει όχι μόνο το τι διαβάζει ή βλέπει, αλλά να προσπαθεί να βρει τα "ψιλά γράμματα" (εάν υπάρχουν) καθώς επίσης και το πότε, πώς και από πού, από ποιον και το γιατί δίνει την προσοχή του σε αυτό (ή αυτόν) που επιλέγει ...

Στην απόλυτα ρευστή πολιτικά εποχή μας, οι ερωτήσεις που δικαιωματικά υποχρεούμαστε να κάνουμε στους εαυτούς μας, ας αποτελέσουν το πρώτο (ίσως) βήμα αφύπνισης των συνειδήσεών μας, και της πολιτικής παρακαταθήκης που καλούμαστε να αφήσουμε στους απογόνους μας.

http://georgetsakiris.blogspot.gr/

ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Πείτε μου ένα πιστευτό λόγο που υπογράψατε τα Μνημόνια και βυθίσατε τη χώρα στην ανεργία και τη φτώχεια. Τα Μνημόνια στοχεύουν απλά στην διασφάλιση του τεράστιου ποσού που δανείστηκε η Ελλάδα.

Πείτε μου ένα πιστευτό λόγο που επιμένετε στους όρους των Μνημονίων και στους κεφαλικούς φόρους όταν γνωρίζετε ότι η διασφάλιση αυτή επιτυγχάνεται,  όχι με βάση τις προσδοκίες μελλοντικών κερδών μιας φανταστικής ανάκαμψης της  οικονομίας,  αλλά με τα υπαρκτά στοιχεία της περιουσίας του Δημοσίου.

Πείτε μου ένα πιστευτό λόγο που παραμυθιάζετε τον λαό για  μια δήθεν ανάπτυξη που θα επιφέρουν τα Μνημόνια,  ενώ ξέρετε πως αν τα Μνημόνια στόχευαν στην ανάκαμψη της οικονομίας  προερχόμενη από την παραγωγή, τον αγροτικό τομέα, τις εγχώριες και ξένες επενδύσεις, τις εξαγωγές, τον τουρισμό κλπ, θα έθεταν  ρήτρες και στόχους με αναπτυξιακούς όρους και αν οι στόχοι δεν ήταν αποτελεσματικοί τότε θα μας δίνονταν νέα μέτρα τόνωσης του επενδυτικού κύκλου.

Πείτε ένα λόγο πιστευτό που υπογράψατε Μνημόνια  που διακατέχονται από νοοτροπία αποεπένδυσης και δεν δίνουν δεκάρα για την εξαθλίωση του λαού. Εξ αιτίας της νοοτροπίας αυτής και της δικής σας αδυναμίας διατυμπανίζει τώρα ο κ. Ρεν πως δεν θ’ αλλάξουν οι όροι των Μνημονίων, όσο τραγικό κι αν είναι το σφάλμα του «πολλαπλασιαστή», όσο εξευτελιστική κι αν είναι η εξαθλίωση των Ελλήνων, όσο δραματικά κι αν είναι τα αυξανόμενα ποσοστά ανεργίας. Στα Μνημόνια άλλωστε καταγράφονται ρητά οι απαιτήσεις των Δανειστών μας, ότι το χρέος είναι ανεξάρτητο από την ύφεση που υφίσταται η χώρα.

Γι αυτό είστε δωσίλογοι. Επειδή κατοχυρώσατε τους δανειστές με τις υπογραφές σας,  πως ακόμα κι αν το χρέος είναι «μη βιώσιμο»,  παραμένει εγγυημένο από την περιουσία της Ελλάδας και είναι νομικά απαιτητό ακόμα κι αν η χώρα πτωχεύσει, ακόμα κι αν πεθάνουν όλοι οι Έλληνες ! Γι, αυτό το λόγο οι δανειστές δεν πτοούνται από το «μη βιώσιμο» χρέος μας προς αυτούς.  Γι’ αυτό επιμένουν στην επιδότηση του επιτοκίου κι όχι στο «κούρεμα» του χρέους. Η αδιαφορία τους για την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη της χώρας φαίνεται κι από το «εργαλείο» του αγγλικού δικαίου που αποδεχθήκατε, γιατί το «εργαλείο» αυτό δεν αποσκοπεί στην ανάπτυξη αλλά στην εμπράγματη εξασφάλιση του χρέους ακόμα και με κατάσχεση της Δημόσιας περιουσίας.

Δωσίλογοι βουλευτές, γνωρίζατε πως είχατε να κάνετε με δανειστές κι όχι εταίρους. Γνωρίζατε ότι οι δανειστές είναι ομολογιούχοι κι όχι μέτοχοι. Γνωρίζατε ότι κρατούν στα χέρια τους χρέος κι όχι επενδύσεις. Γνωρίζατε πως δεν μετέχουν στις ζημίες ή στα κέρδη όπως αν ήταν μέτοχοι, δεν αναλαμβάνουν ρίσκο όπως αν ήταν επενδυτές, δεν συνδέουν τα κέρδη τους με τα έσοδα της Ελλάδας, δεν παίρνουν κυμαινόμενο μέρισμα όπως αν ήταν Μεριδιούχοι, αλλά λαμβάνουν σαν Ομολογιούχοι σταθερό επιτόκιο και η εγγύηση των τίτλων τους θα ικανοποιηθεί ακόμα κι αν η Ελλάδα «βαρέσει κανόνι».

Γνωρίζατε πως οι δανειστές που συνέγραψαν τα Μνημόνια που εσείς υπογράψατε, γράφουν παράλληλα στα παλιά τους τα παπούτσια την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, τα έσοδα, τα πετρέλαια, τους πολλαπλασιαστές, τα deals,  την ΑΟΖ, τα stories. Επειδή δεν εξαρτάται το κεφάλαιό τους και τα κέρδη τους από την ανάπτυξη της χώρας μας, αφού υποθηκεύσατε με τα Μνημόνια όλη την ελληνική περιουσία.

Είστε προδότες. Βγάλτε λοιπόν το σκασμό, πείτε μία ελάχιστη συγγνώμη στους Έλληνες, και πετάξτε τα Μνημόνια μακριά από την Ελλάδα. Κι αφού γνωρίζατε όλα όσα προανέφερα, σίγουρα γνωρίζετε και κάτι ακόμα : ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΥΠΟΒΟΣΚΕΙ ΜΙΑ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΚΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΔΙΚΙΑ, ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΤΑΙ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ !

Να το θυμάστε αυτό…

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ

Ε, άντε στο διάολο επιτέλους ! 

Πενήντα χρόνια οι κλέφτες , οι λωποδύτες, τα λαμόγια, οι απατεώνες, έχουν καθίσει στο σβέρκο μας, έχουν υποδουλώσει τις ζωές μας, έχουν κλέψει τον ιδρώτα μας.

Πενήντα χρόνια οι αχρείοι του πολιτικού μας συστήματος, μας ξεγελούσαν με ψευτιές και δόλο , με υποσχέσεις και μεγάλα λόγια για ένα καλύτερο αύριο, και πενήντα χρόνια αυτοί οι άθλιοι έχτιζαν τις βίλες τους παράνομα με το αίμα μας, τριπλασίαζαν πίσω από την άγνοιά μας τα είδη πρώτης ανάγκης για να πεινάμε, ζούσαν μυστικά έκλυτη και μυθική ζωή μέσα σε πολυτελή σπίτια, σε σουίτες πανάκριβων ξενοδοχείων, σε ιδιόκτητες πλαζ και νησιά, σφαλίζοντας τα μάτια να μη βλέπουν την εξαθλίωση μας.

Πενήντα χρόνια αυτοί οι άτιμοι, σε συνεννόηση με τους τοκογλύφους φίλους τους, επέτρεπαν τις τράπεζες να μας πουλάνε δάνεια τηλεφωνικά, νομοθετούσαν «μνημόνια» που βόλευαν τα κοράκια και τα υπέγραφαν οι ίδιοι , σε βάρος πάντα του «κυρίαρχου» λαού.  Επέτρεπαν σε εταιρίες να προσβάλουν την αξιοπρέπειά μας, να καταπατούν τα ατομικά μας δικαιώματα, να γνωρίζουν τα προσωπικά μας δεδομένα, να μας εκβιάζουν , να μας απειλούν και να μας βρίζουν, να δημιουργούν αφόρητο κλίμα στην εργασία ή στο σπίτι μας, να μας οδηγούν στην εντατική με έμφραγμα ή εγκεφαλικό, να μας στέλνουν παράνομα κατασχετήρια. Επέτρεπαν στα τσουτσέκια των εισπρακτικών εταιριών να μας κάνουν ρεζίλι στους συγγενείς, φίλους και συνεργάτες μας. Επέτρεπαν σ΄ αυτά τα τσογλανάκια να οδηγούν συνανθρώπους μας στην αυτοχειρία ή στα ψυχιατρεία.

Αυτοί οι άθλιοι επέτρεψαν εταιρίες μαϊμού να μπουν στο χρηματιστήριο και παίζοντας το παιχνίδι των χρηματοληστών  έκαναν εκκλήσεις προς τον λαό να αγοράσει μετοχές για να τον κατακλέψουν αργότερα. Οι πολιτικοί αυτής της χώρας έβγαιναν στην τηλεόραση και μιλούσαν για το πόσο καλές και αποδοτικές είναι αυτές οι επενδύσεις. Κι όταν ο λαός τους άκουσε και τοποθέτησε κι η κουτσή Μαρία τις οικονομίες της στην π..λωνατέξ, και ήρθε η καταστροφή, κι ο κόσμος αυτοκτονούσε από απελπισία, σφύριζαν αδιάφορα κι έλεγαν για τους  αυτόχειρες: «ας πρόσεχαν» ! Και έρχονται τώρα, μέσα στην απελπισία , την πείνα , την ανεργία , του Έλληνα, και πουλάνε τα δάνειά του για να του πάρουν οι ξένοι το μοναδικό σπίτι που έχει.

Το ακούτε Συνέλληνες; Οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να κάνουν τίποτα! Είναι αδύναμοι να σταματήσουν την διαφθορά και την ασυδοσία. Είναι αδύναμοι να εξασφαλίσουν μία υγιή πολιτική στάση, απέναντι στους κεφαλαιούχους βρυκόλακες που ρουφάνε το αίμα μας. Αυτοί είναι οι πολιτικοί, που εμείς οι ίδιοι, ελπίζοντας σε μια καλύτερη Ελλάδα, τους χαρίσαμε με την ψήφο μας  την καρεκλοκένταυρη άνεσή τους για να διατυμπανίζουν τώρα με αναισθησία «ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΙ ΑΣ ΧΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ».

Αφού μας  ρούφηξαν το αίμα οι τράπεζες με τα παράνομα επιτόκια, μας  ήπιαν το μεδούλι με τα πανωτόκια και τα χαράτσια, μας  επέβαλαν να συρθούμε  στον εξευτελισμό να πάρει  η Κυβέρνηση τις «δόσεις» από την Ευρώπη και τις δώσει ατόφιες στους τραπεζίτες, χάνουμε  το ένα και μοναδικό μας  σπίτι. Το έχουμε  ξεπληρώσει ήδη αυτό το σπίτι που θα μας  πάρουν οι ξένες τράπεζες.  Όλα αυτά τα δις που παίρνει η Ελλάδα υπογράφοντας εκχώρηση της Εθνικής μας Κυριαρχίας έχουν δοθεί στις τράπεζες και καλείται ο Ελληνικός λαός να το αποπληρώσει με κεφαλικούς φόρους και μισθούς της πείνας.

Ε, άντε στο διάολο επιτέλους. Δεν πρόκειται να πάρουν ούτε ένα σπίτι. Κι αν πουλήσουν οι τράπεζες τα δάνειά μας, μόνο οι στάχτες τους θα θυμίζουν ότι υπήρξαν αυτές οι ληστρικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα !

ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που πρέπει να μιλήσουμε γι΄ αυτούς. 

Κάποιοι άνθρωποι που για πρώτη ίσως φορά, ψήφισαν με συνείδηση «κρίνε δικαίως» .

Αυτοί  λοιπόν, είναι άνθρωποι που μέχρι χτες, δεν μπόρεσαν να ωριμάσουν μέσα σ΄ ένα πολιτικάντικο κλίμα που εμπόδιζε επί δεκαετίες τον ψηφοφόρο να μεγαλώσει. Τον εμπόδιζε να σκεφτεί ψύχραιμα. Τον ήθελε μικρό προβατάκι, να βελάζει κατά τις ανάγκες των κομματαρχών. Τον έχτισε παρόμοιο με τον ανθρωπάκο του Βίλχελμ Ράιχ. Του διαμόρφωνε το χαρακτήρα μέσα από σκοτεινές πτυχές των Δέκο, της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, των ΜΜΕ. 

Έτσι ο ανθρωπάκος του Ράιχ, δεν προέβαλε καμιά αντίσταση. Ότι ζητούσε το αφεντικό, ο ανθρωπάκος  πειθήνια  χάριζε την υποταγή του. Έλεγε το αφεντικό «μούγκα», στεκόταν προσοχή ο ανθρωπάκος.  Έλεγε «κάψε», καιγόταν σε λίγο το σύμπαν.  Έλεγε «φώναξε», κι οι πλατείες, οι δρόμοι, και τα καφενεία,  γέμιζαν ουρλιαχτά.
Ναι είχε κάτι απόκοσμο ο ανθρωπάκος του Ράιχ. Σαν εκείνο το μηχανικό ρομπότ του 2050 που θα λειτουργεί με τσιπάκια εκτελώντας διαταγές, δίχως αυτονομία, χωρίς σκέψεις ή συναισθήματα. Ο ανθρωπάκος ήταν υποχείριο και δεν επρόκειτο να αντισταθεί ποτέ.

Έτσι οι πολιτικάντηδες – ναι, ξέρω είναι άσχημη λέξη,  αλλά την επιστρατεύω για να προβάλω εκείνη την κάστα των πολιτικών που έχουν αποδείξει  ότι είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του ανθρώπινου γένους – ήταν ήσυχοι για αρκετές δεκαετίες.
Αλλά οι παλινδρομήσεις των προεκλογικών λόγων τους, η αναποτελεσματικότητα των ενεργειών τους και η μεθόδευση των συμφερόντων τους, επέφεραν κρίση στην αξιοπιστία των «καλών προθέσεων» και αμφισβήτηση στην έννοια της Δημοκρατίας και της Ισονομίας.

Και μια καλή μέρα, μια όμορφη Κυριακή, ο ανθρωπάκος ξύπνησε από το λήθαργο, κι έπειτα ξύπνησε κι άλλος, κι άλλος, κι άλλος… Χιλιάδες ανθρωπάκια ξύπνησαν και κατάφεραν για πρώτη φορά να αντισταθούν. Για πρώτη φορά απόκτησαν κοινωνική συνείδηση, μια ιδιότητα του πραγματικού ανθρώπου που εξαρτάται από ιδέες και δόγματα αλλά κυρίως από ανατροφή και εκπαίδευση.

Τα ανθρωπάκια του Ράιχ μεγάλωσαν μέσα σε μια μέρα και μετατράπηκαν σε ανθρώπους με κοινωνική συνείδηση. Σ’  αυτούς τους ανθρώπους απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Είναι οι ήρωές μου. Τους λατρεύω. Είναι οι δικοί μου άνθρωποι.

Είναι  ΠΟΛΛΟΙ.  Βαδίζουν  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ.  Είναι οι πραγματικοί  ΈΛΛΗΝΕΣ !!!

ΕΙΝΑΙ ΟΙ  ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ  ΆΛΛΑΞΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ !!!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΡΙΑ ΧΩΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΩΝ

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε τροφοδότη χώρα οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη...

Απόσπασμα από την καταγγελία μου στην Χάγη:

ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ

…. Ο πρώτος νόμος που θέτω υπόψιν σας είναι ο νόμος 3984/ΦΕΚ 150/Α/27.06.2011 της κυβέρνησης Παπανδρέου, με τον οποίο ρυθμίζονται οι γενικές αρχές και οι προϋποθέσεις αφαίρεσης οργάνων από ζώντες και θανόντες ανθρώπους με σκοπό τη μεταμόσχευση στο ανθρώπινο σώμα.

Βάσει του νόμου αυτού, από το 2013 και εν αγνοία της πλειοψηφίας των πολιτών, η Ελλάδα μετατρέπεται ουσιαστικά σε τροφοδότη χώρα οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη. Θα είμαστε δηλαδή το παγκόσμιο φυτώριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών.

Γιατί;

Μέχρι τώρα, τα πράγματα είχαν ως εξής :

- λήψη οργάνων γινόταν από όσους είχαν εκφράσει γραπτώς την επιθυμία τους αυτή στον ΕΟΜ (Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων) ή όταν υπήρχε η συγκατάθεση των συγγενών για την αφαίρεση και δωρεά οργάνων προς µεταµόσχευση.

- Αποκλειστική αρμοδιότητα για την αφαίρεση οργάνων είχε ο ΕΟΜ, όπως συμβαίνει άλλωστε και διεθνώς.

Συνεπώς, όσοι επιθυμούσαν να είναι δωρητές οργάνων σώματος το έκαναν ελεύθερα με γραπτή δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων. Αυτό διασφάλιζε άριστα την επιθυμία και την ελεύθερη βούληση τους, αλλά και τη διαδικασία.

Βάσει του καινούργιου νόμου:

α. Η αφαίρεση οργάνων πραγματοποιείται από «Οργανισμούς Αφαίρεσης», που είναι νοσοκομεία Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. κοινωφελούς και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ή ιδιωτικές κλινικές, που έχουν λάβει τη σχετική άδεια. Παραχωρείται έτσι, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, δικαίωμα αφαίρεσης οργάνων σε τρίτους, οι οποίοι μάλιστα εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα. Όπως είπα πιο πάνω, η αφαίρεση οργάνων διεθνώς γίνεται από τις ομάδες των μεταμοσχευτικών κέντρων και όχι από ιδιώτες.

β. Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο θανόν πρόσωπο πραγµατοποιείται, εφόσον όσο ζούσε δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του. Γίνεται δηλαδή βάσει δικαζόμενης συναίνεσής του.

Σχόλιο: Με αυτό τον τρόπο, το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται με την έννοια του Εμπράγματου Δικαίου σε πράγμα, επειδή κάποιος (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) ασκεί πια κυριότητα επ’ αυτών, έχοντας από το νόμο το δικαίωμα να αποφασίσει για τα όργανα του θανόντος (αυτός που αποφασίζει για τα πράγματα ασκεί κυριότητα επ’ αυτών). Και επειδή το σώμα γίνεται πράγμα, ο νόμος προβλέπει και τους σχετικούς κανόνες ποιότητας και ασφάλειας.

γ . Θανόν (πτώμα), θεωρείται πια και ο εγκεφαλικά νεκρός άνθρωπος και έτσι είναι υποχρεωτική από 01.06.2013 και η αφαίρεση οργάνων ενηλίκων – εγκεφαλικά νεκρών, εκτός εάν είχαν δηλώσει την αντίθεσή τους εγγράφως στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, εάν υπάρχει πιστοποιητικό του γνήσιου της υπογραφής τους και αν αυτό φτάσει έγκαιρα στα χέρια όσων έχουν εξουσιοδότηση για την λήψη οργάνων.

Σχόλιο : Φανταστείτε παρακαλώ τον εαυτό σας να περιμένει στον διάδρομο ενός νοσοκομείου αγωνιώντας για τον άνθρωπό σας (μητέρα, πατέρα, σύζυγο κλπ) και την ίδια στιγμή, ένας γιατρός να του αφαιρέσει τα όργανα επειδή ο άνθρωπος σας κηρύχτηκε εγκεφαλικά νεκρός και ο γιατρός δεν έχει στα χέρια του γραπτή βεβαίωση με γνήσια υπογραφή του ασθενή, ότι δεν επιθυμεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Σύμφωνα με όλα τα προαναφερόμενα:

- η διάταξη περί της "εικαζόμενης συναίνεσης" ανοίγει τους ασκούς του Αίολου καθώς:

- καταστρατηγεί την ελεύθερη βούλησή μας, υποβιβάζει τις ανθρώπινες αξίες, μετατρέπει σε πράγμα τον άνθρωπο και τα όργανά του, υποβιβάζει την έννοια του εθελοντισμού, δημιουργεί κινδύνους για τον πληθυσμό, βάζει σε δοκιμασία τη σχέση ασθενούς και ιατρού, αγνοεί τη θέση των συγγενών του θανόντος και την ιστορική και θρησκευτική παράδοση που αποδίδουν ιδιαίτερο σεβασμό στο νεκρό.

- η ταύτιση της εγκεφαλικής νέκρωσης με το βιολογικό θάνατο, εκτός των προαναφερόμενων, νομιμοποιεί εμμέσως πλην σαφώς και την ευθανασία, επειδή η λήψη ζωτικού μοσχεύματος από εγκεφαλικά νεκρό δότη, προκαλεί τον βιολογικό θάνατό του.

Για το λόγο αυτό όμως, και επειδή η σχετική πράξη μπορεί πια να γίνει χωρίς αίτημα και χωρίς καμία προϋπόθεση, νομιμοποιείται όχι μόνο η ευθανασία αλλά και ο φόνος. Αναρωτιέμαι κιόλας πόσοι ασθενείς από εδώ και πέρα κινδυνεύουν να κηρυχτούν εγκεφαλικά νεκροί από διάφορους ασυνείδητους;

Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο στις μακάβριες συνέπειες που ο νόμος μπορεί να έχει, για να μην δώσω και ιδέες. Πάντως, σημασία έχει ότι τίποτα δεν πάει χαμένο από έναν άνθρωπο, μία που δεν είναι μόνο τα ζωτικά όργανα αλλά όλα τα όργανα (το μεγαλύτερο είναι το δέρμα…), οι ιστοί και τα κύτταρα, τα οποία ως μέρος του οργάνου ταυτίζονται με αυτό.Όσο για την σχετική δήλωση εναντίωσης στην λήψη οργάνων, με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής, όχι μόνο ότι είναι μια διαδικασία που οδηγεί εκατομμύρια πολίτες σε μια περιττή γραφειοκρατική διαδικασία, η οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να ολοκληρωθεί στο σύνολο, τόσο από πλευράς πολιτών όσο και από πλευράς ΕΟΜ αλλά είναι δεδομένο ότι θα υπάρχουν πολλοί οι οποίοι δε θα προλάβουν ή δε θα μπορέσουν (για λόγους άγνοιας ή αδυναμίας ή αμέλειας κλπ) να καταχωρήσουν δήλωση στον ΕΟΜ. Έτσι θα μετατραπούν αυτόματα σε δότες και θα τους αφαιρεθούν τα όργανα χωρίς τη ρητή συγκατάθεσή τους. Εννοείται όμως ότι μια δήλωση μπορεί πάντα και να χαθεί ή να βρεθεί αφού πετσοκόψουν το σώμα του αιτούντα …

Δείτε εδώ τι περίπου εννοώ : How much is your dead body worth?

- ως συνήθως, ο κ. Παπανδρέου και το επιτελείο του έφτιαξαν ένα νομιμοφανές πακέτο και το πέρασαν από τη Βουλή. Αυτή η έντεχνη παρουσίαση όμως (βάπτιση της αυθαίρετης λήψης οργάνων ως δωρεά, βάπτιση των αναγκαστικών δοτών ως δωρητές και βάπτιση των εγκεφαλικά νεκρών ανθρώπων ως θανόντες) δεν ξεγέλασε τους επιστήμονες του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων και άλλων επιστημόνων καθώς και την Εκκλησία της Ελλάδος (Ιερά Σύνοδος), οι οποίοι ήταν ενήμεροι για το σχέδιο νόμου, κατάλαβαν αμέσως τους κινδύνους που κρύβει και διαμαρτυρήθηκαν έντονα.

Οι διαμαρτυρίες τους δεν έφεραν όμως κανένα αποτέλεσμα και για άλλη μια φορά, με κυβερνητική απόφαση, οι διαφωνούντες απομακρύνθηκαν. Και μιλάω για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΜ, τα μέλη του οποίου απαλλάχτηκαν από τα καθήκοντά τους στις 15/06/2011, την ημέρα της συζήτησης του νομοσχεδίου στη Βουλή δηλαδή. Η καινούργια ηγεσία ανέλαβε καθήκοντα στις 16/06/2011, ημέρα της ψηφοφορίας.

Για την ιστορία αναφέρω ότι εντελώς "συμπτωματικά", ο νόμος αυτός ψηφίσθηκε στις 16/06/2011, χωρίς ονομαστική ψηφοφορία, από ένα Κοινοβούλιο πολιορκούμενο από πλήθος Ελλήνων πολιτών, που διαμαρτυρόταν για την πλήρη εξαθλίωση, στην οποία τους οδηγούσε το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο και όλη η Ελλάδα ασχολιόταν με αυτά και με τα τερτίπια του κ. Παπανδρέου, ο οποίος είχε λανσάρει την φήμη ότι παραιτείται, αλλά τελικά στις 15 Ιουνίου αργά το βράδυ, με διάγγελμά του ανακοίνωσε ότι κάνει μόνο ανασχηματισμό. Τον έκανε στις 16 Ιουνίου ανήμερα των γενεθλίων του. Ήταν ο δεύτερος ανασχηματισμός σε 20 μήνες και μας έφερε την τρίτη κυβέρνηση και τη συνηθισμένη πια κατάργηση υπουργείων, ίδρυση καινούργιων κλπ.

Στις 17 Ιουνίου και χωρίς να χρειαστεί, ζήτησε και ψήφο εμπιστοσύνης. Την ίδια μέρα επικυρώθηκαν άτυπα και τα πρακτικά της προηγούμενης συνεδρίασης της Βουλής, όταν δηλαδή ψηφίστηκε ο νόμος μας (κανονικά, επικυρώνονται από την Ολομέλεια, όχι από τον πρόεδρο). Έτσι κανένας δεν πληροφορήθηκε το γεγονός και αμφιβάλλω αν οι ίδιοι οι βουλευτές ξέρουν τι ψήφισαν αφού η πλειοψηφία τους ήταν απασχολημένη με τα προαναφερόμενα, αλλά κυρίως με την ενδεχόμενη υπουργοποίηση τους ή των κομματικών φίλων τους.

Τίθεται όμως και άλλο ερώτημα :

Yπό αυτές τις συνθήκες πόσοι βουλευτές συμμετείχαν στην συνεδρίαση της 16ης Ιουνίου και πόσοι ψήφισαν τον νόμο αυτό; 20; 30 ; 50;

Ενδεικτικά, αναφέρω ότι ναι μεν ήμουν από τους λίγους που ήξεραν για την ύπαρξη του νομοσχεδίου, αλλά μόλις πρόσφατα έμαθα ότι ο νόμος τελικά ψηφίστηκε και τι ακριβώς λέει. Αυτό συμβαίνει επειδή εκείνη την περίοδο ήμουν και εγώ πολύ ταραγμένη όπως όλοι οι άλλοι, και επιπλέον, μαθαίνοντας τον Αύγουστο από τα ΜΜΕ, ότι ο Υπουργός Υγειάς κ. Λοβέρδος μοίρασε στους υπουργούς και στους συνεργάτες του αιτήσεις να γίνουν δωρητές οργάνων, πίστεψα ότι ο νόμος τελικά δεν ψηφίστηκε. Αλλιώς γιατί να μοιράσει τέτοιες αιτήσεις ο υπουργός;

Ψάχνοντας αργότερα το νομοσχέδιο για να το επικαλεστώ ως απόδειξη για τις προθέσεις της κυβέρνησης, με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσα ότι τελικά ο νόμος ψηφίστηκε. Τον διάβασα, βρήκα και όλα τα σχετικά, αλλά ακόμα δεν κατάλαβα τα δικαιώματά μου. Δηλαδή δεν κατάλαβα εάν μπορώ να στείλω τη σχετική δήλωση εναντίωσης μου από τώρα και αν υπάρχει ήδη η προβλεπόμενη από το νόμο απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η οποία καθορίζει τον τρόπο και την κάθε τεχνική λεπτομέρεια σχετικά με τη δήλωση του κάθε ατόμου και τον τρόπο συγκέντρωσης αυτών από τον ΕΟΜ.

Υπάρχει και κάτι άλλο που δεν κατάλαβα. Θα εκδοθεί πιστοποιητικό θανάτου και θα γίνει λήψη οργάνων και από τους ευρωπαίους και άλλους αλλοδαπούς πολίτες, που τυχαίνει να κηρυχτούν εγκεφαλικά νεκροί στην Ελλάδα ή αυτό ισχύει μόνο για τους Έλληνες πολίτες; Και αν ναι, προς εφαρμογή της αρχής της ισότητας των πολιτών ενώπιον του νόμου, πώς θα εξασφαλιστεί η λήψη οργάνων όλων εκείνων των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό;

Εάν λάβουμε υπόψιν τα προαναφερόμενα, τις τακτικές που χρησιμοποίησε ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του στο παρελθόν, αλλά και τον τρόπο παρουσίασης του νόμου, είναι ξεκάθαρη η πρόθεση εξαπάτησης και παραπλάνησης της κοινής γνώμης.

Όλα αυτά αποδεικνύουν την υπουλότητα και την επικινδυνότητα του νόμου, όπως και ότι ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του, για ακόμα μια φορά, ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν….

Τέλος, επειδή ο εμπνευστής του ήξερε πολύ καλά τι έκανε, ο νόμος αυτός δεν αποτελεί μόνο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας λόγω μαζικής και απίστευτης παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων μας, περιλαμβανόμενων και των ουσιωδών δικαιωμάτων στη ζωή, στην ελευθερία και στον αυτοπροσδιορισμό (ατομικό και συλλογικό), αλλά και απόπειρα γενοκτονίας καθώς είναι ένα μόνο από τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την εξάντληση και τον ευκολότερο αφανισμό μας, αλλά και για την αλλοίωση της θρησκευτικής ταυτότητάς μας. Ως γνωστό, η χριστιανική πίστη (η επίσημη θρησκεία της χώρας δηλαδή) δεν συμβαδίζει με την παραβίαση της ελεύθερης βούλησης, που ο Θεός χάρισε σε όλους μας, με την ευθανασία και τον φόνο. Καμία θρησκεία δεν συμβαδίζει με αυτά, άλλα εν προκειμένου η ορθοδοξία αποτέλεσε στόχο και γι αυτό αναφέρθηκα σε αυτήν.

Χριστίνα Σαλεμή 

Ο ΖΕΟΛΙΘΟΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΚΑΙ ΟΙ... ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Είναι γνωστό ότι στο βόρειο Έβρο, στα όρια του Δήμου Ορεστιάδας, έχει εντοπιστεί ένα από το πλουσιότερα και ποιοτικότερα κοιτάσματα ζεολίθου. Το συγκεκριμένο κοίτασμα στα Πετρωτά του Έβρου υπολογίζεται σε 100 εκατομμύρια τόνους, τη στιγμή που η Ελλάδα εισάγει ετησίως περίπου 50-60 χιλιάδες τόνους κυρίως από τη Βουλγαρία και την Τουρκία. Από το 2005 μία ελληνική εταιρεία από τη Θεσσαλονίκη εκδήλωσε ενδιαφέρον για να εκμεταλλευτεί το κοίτασμα, δημιουργώντας πολλές θέσεις εργασίας σ’ αυτό το νευραλγικό σημείο της ελληνικής επικράτειας που μαστίζεται από τη μετανάστευση και την ανεργία και αναπτύσσοντας μια εξαγωγική δραστηριότητα με προφανή οφέλη για την εθνική οικονομία. Η πορεία του επενδυτικού σχεδίου εμπεριέχει όλα τα στοιχεία της κακοδαιμονίας που χαρακτηρίζει τη δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα. Επί σειρά ετών δεν προχωρούσε τίποτα μέχρι τη στιγμή που η υπόθεση έφτασε στην Ομάδα Εργασίας για την Απεμπλοκή Επενδύσεων, υπό το συντονισμό του τότε Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως Θεόδωρου Πάγκαλου. Η απόφαση που πάρθηκε στις αρχές του 2011, έβαζε τις βάσεις για την προώθηση της επένδυσης, πράγμα που επετεύχθη λίγο αργότερα με ανάληψη πρωτοβουλιών από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης. Έτσι στις 22 Μαρτίου 2011 ο Γενικός Γραμματέας της ΑΔ Μακεδονίας – Θράκης κάνει δεκτή την αίτηση θεραπείας της συγκεκριμένης εταιρείας και στις 20 Μαΐου 2011 υπογράφεται πανηγυρικά η σύμβαση παραχώρησης από το ελληνικό δημόσιο και τη βορειοελλαδίτικη εταιρεία, με την παρουσία του ΓΓ Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, του Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, της Αντιπεριφερειάρχη Έβρου, του Δημάρχου Ορεστιάδας, τοπικών Βουλευτών και λοιπών εκπροσώπων τοπικών φορέων. Λίγες μέρες μετά, ένας βουλευτής από τη Χίο, ο σημερινός Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, καταθέτει ερώτηση στη Βουλή θεωρώντας ότι υπάρχουν νομικά προβλήματα στην υπόθεση αυτή. Ο τότε Υφυπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Μανιάτης, αποφασίζει στις 14 Ιουνίου 2011 να ακυρώσει τη διαδικασία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης και την υπογραφή της σύμβασης (αν και όλα είχαν γίνει σύμφωνα με τις εντολές του προϊσταμένου του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης), θεωρώντας ότι έπρεπε να γίνει διαγωνισμός. Η υπόθεση κολλάει για μια ακόμη φορά και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα. Οι τοπικοί φορείς και οι κάτοικοι του βορείου Έβρου διαμαρτύρονται και θεωρούν ως απόλυτη κοροϊδία την πλήρη αδυναμία των εκάστοτε κυβερνήσεων να βρουν τρόπο ώστε να υλοποιηθεί μία αναπτυξιακή επένδυση στα σύνορα, με οποιοδήποτε τρόπο και διαδικασία. Πάμε τώρα να δούμε κάποια δεδομένα που αφορούν την υπόθεση αυτή και κάποιες …συμπτώσεις. Κοίτασμα ζεολίθου υπάρχει και στην άλλη πλευρά των συνόρων, λίγα χιλιόμετρα από τα Πετρωτά του Έβρου. Είναι το κοίτασμα στην περιοχή Κίρτζαλι της Βουλγαρίας, το οποίο εκμεταλλεύεται μια εταιρεία, που μάλιστα εξάγει το προϊόν και στην Ελλάδα. Άρα η εταιρεία αυτή έχει συμφέρον να μην υπάρξει εκμετάλλευση του συγκεκριμένου ελληνικού κοιτάσματος, για να μην έχει ανταγωνισμό στην αγορά. Η εταιρεία αυτή ανήκει από το 2003 κατά 96,8%, στον όμιλο S&B Βιομηχανικά Ορυκτά, ελληνικών συμφερόντων (Οδυσσέας Κυριακόπουλος – πρώην Πρόεδρος του ΣΕΒ). Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος (και η Ομάδα Εργασίας για την Απεμπλοκή Επενδύσεων) τα βρίσκει όλα νόμιμα και δίνει εντολή να προχωρήσει η σύμβαση. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης προχωρά και υπογράφεται η σύμβαση παραχώρησης από το ελληνικό δημόσιο. Η υπόθεση μπλοκάρεται μετά την ερώτηση που κατέθεσε ένας βουλευτής από τη Χίο, ο οποίος βρήκε χρόνο και τις κατάλληλες πληροφορίες να ασχοληθεί με τις λεπτομέρειες μίας σύμβασης στα σύνορα του Έβρου. Πολύ καλά έκανε και αυτή θα έπρεπε να είναι η στάση όλων των Ελλήνων βουλευτών, αν και είναι πολύ σπάνια περίπτωση. Ο υφυπουργός Περιβάλλοντος ακυρώνει τη σύμβαση στις 14 Ιουνίου 2011. Η απόφαση λέει κάτω ότι έχει υπογραφή της τότε Υπουργού, αλλά η υπογραφή της κυρίας Μπιρμπίλη λείπει από το έγγραφο. Στις 16 Ιουνίου 2011 ανακοινώνεται ανασχηματισμός της κυβέρνησης, ο Υφυπουργός παραμένει στη θέση του, αλλά προϊστάμενός του Υπουργός Περιβάλλοντος τοποθετείται ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μέχρι τότε Υπουργός Οικονομικών. Ενάμιση χρόνο μετά και ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα, ο ελληνικός ζεόλιθος παραμένει στη γη, εισάγουμε ζεόλιθο από το εξωτερικό και λίγα χιλιόμετρα δυτικά μια εταιρεία ελληνικών συμφερόντων εκμεταλλεύεται το βουλγαρικό ζεόλιθο. Τελικά φαίνεται πως αυτή η εταιρεία είναι ο μόνος κερδισμένος από το «μπλοκάρισμα» της επένδυσης στο βόρειο Έβρο και τη μη εκμετάλλευση των 100 εκατομμυρίων τόνων ζεολίθου στα Πετρωτά Ορεστιάδας. Εάν προσθέσουμε ότι στο Διοικητικό Συμβούλιο αυτής της εταιρείας φιγουράρει το όνομα της κυρίας Ελένης Παπακωνσταντίνου (εξαδέλφης του πρώην Υπουργού και εμπλεκομένης στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ) θα εκπλαγείτε πολύ; Τελικά ζούμε στη χώρα των πολλών συμπτώσεων και των πολύ μικρών «παρεών». Κάποια ονόματα τα συναντάς σχεδόν παντού…

http://www.e-evros.gr/index.php?lang=gr