Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ







ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ - ΥΠΟΥΡΓΟΔΙΚΕΙΟ

Αρμόδια για την άσκηση ποινικής δίωξης τόσο στους Υπουργούς όσο και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι αποκλειστικά και μόνο η Βουλή με απόφαση που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών (με τουλάχιστον 151 ψήφους). 

Έτσι η Βουλή παραμένει και μετά τη συνταγματική αναθεώρηση η μόνη αρμόδια να απαγγείλει κατηγορία κατά Υπουργού (ή πρώην Υπουργού) για αδίκημα που διέπραξε κατά την τέλεση των καθηκόντων του. Την απόφασή της αυτήν μπορεί να την ανακαλέσει οποτεδήποτε σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.

Αναλυτικά οι περιπτώσεις θέσης σε εφαρμογή των διατάξεων περί ποινικής ευθύνης Υπουργών από συστάσεως του ελληνικού κράτους.

1. Ο Υπουργός Οικονομικών Ν. Πονηρόπουλος το 1847 (πλαστογραφία πρωτοκόλλων περί της τιμής των σιτηρών) 
Η Βουλή δεν τον παρέπεμψε τελικώς.

2. Όλα τα μέλη της Κυβέρνησης Δ. Βούλγαρη το 1875  (εκλογικές παραβάσεις). 
Απαλλαγή λόγω "ακυρώσεως του κατηγορητηρίου".

3. Ο Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Ι. Βαλασόπουλος και ο Υπουργός Δικαιοσύνης Β. Νικολόπουλος το 1876 για τα λεγόμενα Σιμωνιακά (δωροδοκία και εκβίαση ο πρώτος, συναυτουργία σε δωροδοκία ο δεύτερος).
Καταδικάστηκαν ο πρώτος σε φυλάκιση ενός έτους, τριετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και 56.200 δρχ. χρηματική ποινή υπέρ πτωχοκομείου και ο δεύτερος σε φυλάκιση δέκα μηνών.

4. Ο Πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης το 1892  (μη εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, παράνομη δανειοδότηση).
Δεν έγινε η παραπομπή τελικώς.

5. Όλα τα μέλη της Κυβέρνησης Σ. Σκουλούδη το 1916. 
Δεν παραπέμφθηκαν τελικώς.

6. Όλα τα μέλη της Κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου το 1926. 
Δεν παραπέμφθηκαν τελικώς.

7. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος το 1930  (ενώπιον 30μελούς επιτροπής της Γερουσίας) για απιστία σχετικά με την εκχώρηση άδειας καζίνο στην Ελευσίνα. 
Καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

8. Ο Υπουργός Π. Χατζηπάνος το 1950 για το σκάνδαλο Χατζηπάνου (απιστία κατά του Δημοσίου, ατασθαλίες κατα τη διανομή πετρελαίου). 
Καταδικάστηκε το 1951 σε φυλάκιση 2 μηνών με τριετή αναστολή.

9. Μέλη της υπηρεσιακής κυβέρνησης  Κ. Δόβα το 1962. 
Δεν παραπέμφθηκαν τελικώς.

10. Έξι Υπουργοί της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή (Κ. Καραμανλής, Ν. Μάρτης, Α. Πρωτοπαπαδάκης, Π. Παπαληγούρας, Δ. Χέλμης, Λ. Μπουρνιάς) το 1965 (εκ προθέσεως βλάβη των συμφερόντων του κράτους). 
Δεν παραπέμφθησαν τελικώς.

11. Ο Υπουργός Ε. Αβέρωφ και οι Υφυπουργοί, Α. Γεροκωστόπουλος και Δ. Δαβάκης,  της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή το 1965 (για παράνομη διαχείριση και διάθεση μυστικών κονδυλίων). 
Δεν παραπέμφησαν τελικώς.

12. Ο Υφυπουργός Οικονομικών Ν. Αθανασόπουλος, παραπέμφθηκε το 1989 δικάστηκε το 1990 (ηθική αυτουργία σε έκδοση ψευδών βεβαιώσεων, χρήση πλαστού εγγράφου, απλή συνέργεια σε νόθευση βιβλίων απόπλου-κατάπλου λιμεναρχείου Καβάλας). Καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τριών ετών και έξι μηνών. 
Η Βουλή, όμως, τη 17η Ιανουαρίου 1994, συγκατατέθηκε στην άρση των εννόμων συνεπειών αυτής της καταδίκης.

13. Ο Πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου και οι Υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Π. Ρουμελιώτης, Οικονομικών Δ. Τσοβόλας, Δικαιοσύνης Μ. Κουτσόγιωργας, ο Υφυπουργός Βιομηχανίας, Έρευνας, Τεχνολογίας Γ. Πέτσος, παραπέμφθηκαν το 1989 και η δίκη έγινε το1992 : 

α) Ο Α. Παπανδρέου παραπέμφθηκε για ηθική αυτουργία σε απιστία, δωροληψία και δόλια αποδοχή προϊόντων εγκλήματος και αθωώθηκε.

β) Ο Π. Ρουμελιώτης παραπέμφθηκε για παράβαση του άρθρου 2 του Ν.Δ. 802/71, επειδή δεν έλαβε μέτρα ελέγχου της Τράπεζας Κρήτης. 
Δεν δικάστηκε λόγω μη άρσης της ασυλίας του από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

γ) Ο Δ. Τσοβόλας παραπέμφθηκε για απιστία περί την υπηρεσία. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δυόμιση ετών και τριετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. 
Η Βουλή,  με την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 1993, συγκατέθεσε στην απονομή χάριτος και στην άρση των έννομων συνεπειών της καταδίκης.

δ) Ο Μ. Κουτσόγιωργας παραπέμφθηκε για παραβίαση του άρθρου 2 του Ν.Δ. 802/71, επειδή δεν έλαβε μέτρα ελέγχου της Τράπεζας Κρήτης, για υπόθαλψη εγκληματία, για παθητική δωροδοκία και για αποδοχή προϊόντων εγκλήματος από ιδιοτέλεια. 
Απεβίωσε κατά τη διάρκεια της δίκης του.

ε) Τέλος ο Γ. Πέτσος παραπέμφθηκε για απιστία περί την υπηρεσία και δωροληψία. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα μηνών με τριετή αναστολή και σε διετή στέρηση των πολιτικων του δικαιωμάτων για το πρώτο αδίκημα. 
Αθωώθηκε για το δεύτερο.

14. Ο Πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου, παραπέμφθηκε το 1989, (υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων). 
Η δίωξη ανεστάλη με απόφαση της Βουλής, την15 Μαϊου 1992.

15. Ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης παραπέμφθηκε το 1994, (υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων). 
Η δίωξη ανεστάλη με απόφαση της Βουλής, την 16η Ιανουαρίου 1995. 

16. Για την ίδια υπόθεση υποβλήθηκε πρόταση κατηγορίας και κατά της Υπουργού Πολιτισμού Ντόρας Μπακογιάννη. 
Η Βουλή δεν την παρέπεμψε.

17. Ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και οι Υπουργοί Οικονομικών Ι. Παλαιοκρασάς και Βιομηχανίας, Εμπορίου, Τεχνολογίας Α. Ανδριανόπουλος παραπέμφθηκαν το 1994 για την υπόθεση της πώλησης της ΑΓΕΤ, προβληματικής εταιρείας του Δημοσίου (ο πρώτος για ηθική αυτουργία σε απιστία, για παθητική δωροδοκία και για παράβαση καθήκοντος και οι άλλοι δύο για απιστία και για παράβαση καθήκοντος). 
Η δίωξη ανεστάλη με απόφαση της Βουλής, την16/1/1995.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου